Hybrydyzacja to proces krzyżowania się osobników należących do różnych gatunków, podgatunków lub odrębnych populacji, którego wynikiem jest powstanie potomstwa o mieszanym pochodzeniu genetycznym. Może zachodzić w sposób naturalny w środowisku lub być wynikiem działań człowieka. Zjawisko to odgrywa istotną rolę w ewolucji, ponieważ prowadzi do przepływu genów między różnymi jednostkami taksonomicznymi, co może zwiększać różnorodność genetyczną, dostarczać nowych wariantów adaptacyjnych, ale w kontekście ochrony przyrody bywa też zagrożeniem, gdy powoduje utratę unikalności genetycznej populacji dzikich.
Jednym z przykładów hybrydyzacji zachodzącej w przyrodzie jest hybrydyzacja między wilkami a psami. Jest rozpowszechniona w Eurazji, natomiast znacznie rzadsza w Ameryce Północnej. W genomach 62% badanych wilków eurazjatyckich stwierdzono małe bloki pochodzenia psiego, co świadczy o wielopokoleniowej i długotrwałej introgresji. Obserwuje się przewagę przepływu alleli psów do populacji wilków, ale także przypadek odwrotny, wynikający ze skojarzenia samicy psa i samca wilka. Mimo długotrwałego przepływu genów populacje wilków utrzymują odrębność genetyczną od psów, co sugeruje, że niska częstotliwość hybrydyzacji nie rozmywa ich puli genowej. Hybrydyzacja może jednak zwiększyć różnorodność genetyczną i w niektórych przypadkach wprowadzać adaptacyjne warianty, takie jak allel melanizmu. Istnieje konieczność monitoringu genetycznego wilków w celu wykrywania i oceny skali domieszki psiej, ponieważ wzrost częstotliwości hybrydyzacji może stanowić zagrożenie dla ochrony gatunku.
Hybrydyzacja nie jest dziś głównym zagrożeniem, ale monitoring genetyczny wilków to konieczność, by chronić ten gatunek w przyszłości. Autorzy zwracają uwagę na to, że samo usuwanie hybryd nie rozwiązuje problemu – może wręcz powodować powstawanie kolejnych mieszańców. Proponowaną strategią jest ograniczanie czynników sprzyjających krzyżowaniu, np. obecności bezpańskich psów czy nielegalnego zabijania wilków. Ważne jest również, aby przepisy prawne rozróżniały hybrydy pierwszego pokolenia (F1) od osobników później krzyżowanych z dzikimi wilkami.
Źródło: Pilot, M., Greco, C., vonHoldt, B. M., Randi, E., Jędrzejewski, W., Sidorovich, V. E., Konopiński, M. K., Ostrander, E. A., & Wayne, R. K. (2018). Widespread, long-term admixture between grey wolves and domestic dogs across Eurasia and its implications for the conservation status of hybrids. Evolutionary Applications, 11(5), 662–680. https://doi.org/10.1111/eva.12595
Photo by Dominik Kempf on Unsplash
